Mannelijk leiderschap

In mannelijke (of actieve) polariteit zijn betekent dat je vanuit mannelijk bewustzijn leiding dient te geven aan de receptieve pool, dat wat vrouwelijk is ten opzichte van jou: vrouw, kinderen, werknmers. Als jij het niet doet, wie dan wel? Moeder – jouw innerlijke moeder, de moeder in je vrouw/vriendin of de moeder in de staat/banken/verzekeringsmaatschappijen enz. – is immers niet creatief maar gericht op instandhouding en controle, niet op evolutie. Dus geef leiding aan de vrouw in je leven, je kinderen, en op je werk.

Maar geef ook leiding aan de vrouwelijke pool in jezelf – je emotionele en gevoelswereld – en dus ook aan wat nog onvolwassen is in je, je ‘ikje’, kleine jongen of rebel.
En weet ook dat de wereld vrouwelijk is t.o.v. jou en wacht op jouw impuls. Als je wat van je leven wil maken moet je niet afwachten maar initiatief tonen.

En nee, leiden betekent niet dat je moet domineren of alles al moet weten, alhoewel je als man wel stevig dient te zijn en niet aarzelend of te voorzichtig. Leiden begint eigenlijk heel simpel.

Initieer intelligente samenwerking

Het begin van leiden is dat jij intelligente samenwerking initieert, altijd, ongeacht het onderwerp, met de vrouwelijke polariteit. Wees dus wakker zodat je opmerkt als er iets je aandacht vraagt. Het kan over van alles gaan: een project beginnen, een gesprek starten, een nieuwe stap zetten, een probleem aansnijden of een nieuwe richting vinden. Je hoeft de uitkomst, en dat is heel belangrijk, dus niet allemaal van te voren zelf precies al te weten. Maar, zoal we eerder al hebben gezegd, mannelijk bewustzijn gaat over ‘hier’ ben ik, en ‘daar’ ga/wil ik naar toe’, dus check wel je gevoel, wat zegt het? Wat wil het? Wat wil je?

Dat vraagt van jou een open hart; het hart is immers leidend ten opzichte van je hoofd. Jij moet namelijk in staat zijn bewust en betekenisvol om te gaan met de vrouw (innerlijk en uiterlijk), je kinderen, en de wereld – alles en iedereen in vrouwelijke polariteit t.o.v. jou – en ‘haar’ helemaal toelaten en betrekken.

Dat houdt in dat je heel goed naar ‘haar’ luistert, hoe schijnbaar irrationeel ook. En ook naar wat er niet gecommuniceerd wordt. Luister naar het gevoel achter de boodschap. Eis van haar niet dat ze op jouw mannelijke manier communiceert. Ze brengt, mits in vrouwelijke modus, dan datgene wat buiten je referentiekader (wat je al weet en denkt) ligt. Dat vraagt van jou openheid: kwetsbaar en stevig tegelijk. Je zou het ook zo kunnen zeggen: jij bent de positieve (actieve, initiërende) pool en zij de negatieve: aanvullend en soms heel kritisch. Laat het binnen wat ze brengt. Dat is iets wat je vanaf nu moet gaan ontwikkelen.

Pik ook op als ze niets zegt maar wel een stemming communiceert. Bevraag haar naar dat gevoel want zo help je haar duidelijk te krijgen wat er speelt. Dat kan lastig zijn als wat ze te vertellen heeft kritiek bevat of als kritiek kan worden opgevat. Verdedig je niet, ga je niet schuldig voelen, ga ook geen beloftes doen. Het is belangrijk dat het gehoord wordt en dat je er echt iets mee gaat doen, maar uiteraard alleen als het relevant is. Dat onderscheid moet jij maken, zo objectief mogelijk (en dus niet selectief).

Als jij dat echt doet, gaat je vrouw (kind of werknemer) niet op jouw stoel zitten – mannelijke of moeder modus – maar gebruikt zij bijvoorbeeld haar denken om jouw behoeften beter te begrijpen. Ze kan dan soms bijvoorbeeld terugkomen met een gevoel, of iets dat ze heeft aangetroffen, wat ze meestal niet kan verklaren, uit het onbekende.

Of het leven – de wereld – komt bijvoorbeeld met onverwachte kansen: je hoort of leest iets wat je op een idee brengt. Wees daar open voor, wees wakker. Als jij met een open hart luistert naar wat de vrouwelijke polariteit brengt en vervolgens checkt of en hoe jij het praktisch kan gebruiken verandert ook je waarneming. Ga je anders tegen een probleem, of wat dan ook, aankijken. Ga je mogelijkheden zien en weet je beter wat aan de orde is.

Deel met haar wat je doet met wat ze brengt. Wat je gebruikt en wat niet. Zo voelt ze dat ze wordt meegenomen, deel is van wat zich ontwikkelt. Dan komt er steeds meer van haar kant.

Bepaal de richting

Na bovengenoemde afstemming en overleg moet er vaak een beslissing genomen worden.
Neem de volle verantwoordelijkheid voor die beslissing. Als de vrouwelijke polariteit, je vrouw bijv., het er niet mee eens is initieer dan weer een gesprek. Luister, want misschien mis je iets. Maar sta ook stevig in wat jij ‘weet’ dat aan de orde is; hoe je dat weet beschrijven we verderop. Geen compromissen. Neem de volle verantwoordelijkheid en neem een besluit, zeker waar het over hoofdzaken gaat. Zo geef je leiding en zo kom je in je kracht. Dit gaat dus niet over domineren maar over 100% verantwoordelijkheid nemen.

Houd de focus

Houd nu vervolgens ook de focus. Veroorloof jezelf niet om te gaan twijfelen: zullen we dit of zullen we dat? Dat lijkt misschien erg genuanceerd maar dat is het zelden. Meestal is het vluchtgedrag gebaseerd op angst, je zit in je hoofd en je bent het contact met je hart c.q. (buik)gevoel kwijt. Je hebt de polen verward.
Zij voelt het als je intentie 100% is en laat zich meenemen, zij wil het immers ook. (Als ze het niet wil dan hebben we een conflict). Ze voelt het ook als dat je intentie minder is en ervaart dat als een onduidelijk signaal.
De focus houden betekent niet dat je rigide vasthoudt aan een eenmaal gekozen richting door niet meer te luisteren. Je moet open blijven voor feedback van de vrouwelijke polariteit. Dus koerswijziging kan aan de orde zijn maar dat dient een bewuste beslissing van jou als man te zijn. Dat vraagt opnieuw naast openheid ook stevigheid. Laat je niet af- of verleiden: houd de focus en vertrouw jezelf.

Bepaal de uitvoeringsmethode

Tenslotte, bepaal ook de werkwijze, de methode zodat een juiste uitvoering gewaarborgd is. En die hangt uiteraard af van de situatie: wat is er nodig? Ook hier weer gaat het niet om te willen domineren maar wel over de volle verantwoordelijkheid nemen. Je blijft aanwezig en wakker. Je hebt aandacht voor de details. Blijf luisteren terwijl je ook duidelijk bent. En ieder om je heen in vrouwelijke polariteit zal die zorg ervaren en zich veilig voelen. En vanzelf weer intelligent met je willen samenwerken.

Tango als voorbeeld

Tango is een geweldige metafoor voor intelligente samenwerking tussen man en vrouw.

Een heel groot verschil is dat je als man je ogen open hebt: jij zit in het bekende. Je houdt de ruimte in de gaten en zorgt dat je niet botst. Zij gebruikt haar ogen nauwelijks, zit in het onbekende, ze voelt alleen maar: zo kan ze beter je leiding volgen én het is heel prettig. Ze vertrouwt zich toe aan de leider, voelt zich veilig. Daardoor kan hij beter leiden.

Het is duidelijk dat ze met je wil dansen; daarin was zij waarschijnlijk initiatiefnemer door je duidelijk te maken dat ze beschikbaar is. Maar als man moet je wel naar haar toe komen, als bij een huwelijksaanzoek. Dan pas komt zij, als ze wil: dat is haar beslissing.

Jij initieert alles, ook de omhelzing. Je leidt elke stap, elke beweging, maar heel zacht. Je zorgt ervoor dat zij je intentie voelt. Je leiding kan zacht zijn en toch helder omdat er op fysiek niveau een lichte spanning is in en tussen jullie lichamen, met name via jullie armen en torso: een kleine verandering in jouw positie ten opzichte van haar vraagt een antwoord van haar. Jij luistert naar waar ze is, of ze het wel/niet begrijpt en je past je leiding zo nodig aan. En zij beantwoordt wat jij inzet op haar eigen unieke manier, bijv. vertragend. Daar moet jij op attent zijn.

Soms ‘ga’ je, dwars ‘door’ haar heen – je penetreert haar ruimte – bijvoorbeeld als de richting vooruit is. Maar je neemt haar daarin mee en zij laat zich meenemen want ze voelt je intentie en vertrouwt zich toe. Ze wil je immers.

En zo creëer je samen iets nieuws want elke tangodans, hoe simpel of stuntelig ook, is een improvisatie, een creatie. Dus geef alles als leider, geef je je over aan de muziek, aan haar ook. Beide inspireren je dan om met moed alles wat je weet los te laten. En zij – de vrouwelijke polariteit – geeft antwoord en belichaamt de schoonheid, de vorm. Alleen zo, door goede leiding, komt de vrouw in de dans (in het hele leven) tot volle bloei! Als man ben je eigenlijk veel minder zichtbaar. En tegelijk ben jij bepalend want jij/die geeft de impuls.

Dit lukt dus alleen als er polariteit, spanning is. Een kleine verandering in jouw houding wordt dan vanzelf aan haar doorgegeven en leidt tot een beweging bij haar. Beide zijn dus verantwoordelijk voor de polariteit en verbinding: spanning en tegen-spanning. Als er geen of weinig spanning is kan er geen interessante dans gecreëerd worden. Hetzelfde geldt voor teveel spanning.

Nog één opmerking en ook dat is een metafoor voor mannelijk leiderschap: tango is moeilijk. Maar dat geldt voor allerlei dingen, ook voor een relatie bijvoorbeeld. Stuntelen hoort erbij. Begin simpel, hou goed contact met de vrouw, en leer stap voor stap. Ook van haar feedback: wees geïnteresseerd daarin want alleen zo word je een goede leider. Luister naar wat ze tegen je zegt. Maar ga niet twijfelen als leider. Fouten maken is niet erg zolang je maar leert. Vrouwen (in vrouwelijke modus) maken daar over het algemeen ook helemaal geen probleem van. Moet jij dus ook niet doen.

Mannelijke hulpeloosheid

De kernboodschap in dit alles is dus dat je als man niet hulpeloos en passief kunt zijn. Je dient het onbekende in kaart te brengen, niet je ermee identificeren. Je kunt het je niet veroorloven te aarzelen, te twijfelen of heen en weer te gaan. We hebben dat eerder de kleine jongen genoemd. En dat je ook niet de rebel uit kunt hangen, hoe stoer dat ook lijkt. In beide gevallen ben je onvolwassen en ben je feitelijk in vrouwelijke modus. Als je dit doet in een relatie met een vrouw wordt ze of onzeker en gaat ze zeuren of vraag je van haar om in moeder-modus te gaan.

Vaak zit hieronder bij de man angst en onzekerheid. Maar die mannelijke onzekerheid is niet zo raar want leiden (o.a. beslissen) is een grote verantwoordelijkheid. En de begrijpelijke vraag is: hoe doe ik dat, en waarheen moet ik leiden? Wat is een juiste beslissing en wat niet? En toch is dat een foute vraag.

Maak contact met je kern

Het is een foute vraag omdat je als man beginpunt bent: oorsprong, oorzaak. Er is ‘niets’ wat daaraan vooraf gaat. Dat ‘niets’ is de kern van mannelijkheid – de geest, de leegte – zoals de kern bij de vrouw de wachtende baarmoeder, ‘iets’ dus, is. Dus hoe maak je als man met dat ‘niets’ contact, met die kern van je wezen? Dat hebben we namelijk niet geleerd. En je hoofd helpt je daar niet bij. Het is hart waar je moet zijn: jouw beste weten in het moment.

En dit is precies de essentie van mannelijkheid, van man-zijn. Je hebt alleen jezelf. Je handboek man moet jezelf schrijven. Je kunt alleen beginnen waar je nu bent. Actie dus. En al gaande leer je: je gaat het onbekende in en doet ervaringskennis op, echte kennis gebaseerd op eigen ervaring.

Vertrouw jezelf, je hart en je intuïtie, buikgevoel; wees praktisch. Er is niets buiten je om verder op terug te vallen, om je op te beroepen. Het is aan jou en jou alleen. Je kunt het. Je roept je weten op. Je voelt het, dit is wat ik wil, dit is de richting of hier gaat het om: ‘Hier sta ik, ik kan/wil niet anders’.

En voor zover er hulp is, is het enige wat je kan helpen de vrouw, het vrouwelijke in je leven. Zij vertegenwoordigt het onbekende. Vraag haar dus geen advies maar vraag naar haar gevoel en luister naar haar, ook tussen de regels door. Bestudeer haar. Gebruik haar als een spiegel om het onbekende in jezelf te leren kennen. Nieuw weten op te roepen.

Dus je zit in een situatie waarin je niet weet, om te beginnen, wat te doen. Accepteer dat; raak niet in de war, ga niet malen en twijfelen. Je bespreekt het bijvoorbeeld met je vrouw, of je raadpleegt je beste weten en je diepste gevoel en je neemt een besluit. En leer vervolgens van je ervaringen. Als je achteraf merkt dat het toch niet zo’n goed besluit was geef je jezelf niet op je kop, je trekt je niet terug, maar je leert ervan. Dat is volwassenheid.

En hetzelfde geldt voor de wereld om je heen: die is ook een spiegel. Door die te verkennen leer je jezelf, je lot en potentieel kennen. En zo begin je je weg te vinden in het ‘niets’ binnen in je en wordt het een bron van leven en creativiteit. Straks kom ik hier op terug.

Tenslotte

Wees dus actief als man, wacht dus niet af. Ga het met haar aan en ‘haar’ is in feite alles wat vrouwelijk is ten opzichte van jou. Alles in het leven, de wereld, wacht op jouw impuls.
Als man, mannelijke polariteit, dien je je verantwoordelijkheid te nemen en op basis van intelligente samenwerking duidelijk leiding te geven. De bal ligt bij jou. Dat is een kwestie van met vallen en opstaan leren. Je moet beginnen waar je bent. Een volwassen man heeft geleerd dat op een natuurlijke wijze te doen. Te leiden, open, vanuit het hart, duidelijk, intelligent samenwerkend. Mensen, vrouwen ook, voelen zich tot hem aangetrokken omdat hij ze inspireert.

Als laatste nog twee opmerkingen. Als iemand – je vrouw of kind bijv. – gedrag vertoont wat voor jou niet acceptabel is, zoek dan uit wat voor leiding je onbedoeld gegeven hebt en corrigeer het. Dat kan heel confronterend zijn.

En, voor alle duidelijkheid, uiteraard heeft de vrouwelijke polariteit het recht om de gegeven leiding uiteindelijk niet te accepteren. In een man-vrouw relatie of werkrelatie hebben we dan een conflict.